Instytucja rozstrzygania wątpliwości na korzyść oskarżonego funkcjonuje na gruncie postępowania karnego już bardzo długo i stanowi jeden z elementów zasady domniemania niewinności. Od stycznia 2016r. z podobną instytucją spotkać się jednak można również w Ordynacji podatkowej, gdyż nowelą z sierpnia ubiegłego roku dodano do niej zapis o rozstrzyganiu wątpliwości na korzyść podatnika.

Zgodnie z art. 2a Ordynacji podatkowej, niedające się usunąć wątpliwości co do treści przepisów prawa podatkowego rozstrzyga się na korzyść podatnika. Przytoczony przepis jest dość lakoniczny, jednakże już na etapie projektowania wskazanej zmiany wskazywano, że może on wywołać rozbieżności interpretacyjne, przez co nie będzie stosowany w takim zakresie i w taki sposób jak pierwotnie zakładano.

Wobec powyższego, koniecznym stało się wydanie przez Ministra Finansów interpretacji ogólnej wskazanego przepisu, aby rozwiać wszelkie wątpliwości i zapewnić jednolite stosowanie nowego uregulowania przez organy podatkowe i organy kontroli skarbowej.

W interpretacji Ministra Finansów w pierwszej kolejności wskazano, iż wprowadzona zasada rozstrzygania wątpliwości na korzyść podatnika dotyczy tylko wątpliwości co do prawa, a nie co do stanu faktycznego, nie oznacza to jednakże, że w przypadku usuwania wątpliwości co do stanu faktycznego obowiązuje norma odwrotna.

Organy podatkowe oraz organy kontroli skarbowej winny bowiem dokonać wnikliwej analizy stanu faktycznego w każdym przypadku i na tej podstawie powinny ustalić jakie fakty faktycznie zaistniały, a jakie nie miały miejsca. Bezpośrednim adresatem wprowadzonego uregulowania jest organ podatkowy, który rozstrzyga daną sprawę podatkową, jednakże pośrednim adresatem owej normy może być również podatnik.

Podatnik może więc powołać się na omawiany przepis i żądać jego zastosowania przez organ podatkowy, jeśli jego zdaniem nie dające się usunąć wątpliwości interpretacyjne zaistniały, a organ podatkowy nie skorzystał z rozwiązania przewidzianego w art. 2a Ordynacji podatkowej. Oczywiście organ podatkowy może zakwestionować zaprezentowaną przez podatnika interpretację, jeśli treść przepisu nie budzi wątpliwości, lub da się je usunąć, jednakże dokonywana przez organ podatkowy wykładnia przepisów powinna uwzględniać również orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości.

Zgodnie z literalnym brzmieniem wprowadzonego uregulowania, rozstrzyganie wątpliwości następuje jedynie na korzyść podatnika, przepis nie wskazuje innych osób, które z owej regulacji również mogłyby skorzystać, kwestię tę jednakże również rozwiązała interpretacja Ministra Finansów, w której wskazano, że nie ma żadnych uzasadnionych powodów, aby stosowanie tego przepisu było niemożliwe także w przypadku innych podmiotów obciążonych obowiązkami wynikającymi z przepisów prawa podatkowego. Zatem z instytucji rozstrzygania wątpliwości na korzyść podatnika, skorzystać może również płatnik, inkasent, a także następcy prawni podatnika czy osoby trzecie odpowiedzialne za cudze zobowiązania podatkowe. Omawiany przepis winien być stosowany w drodze analogii, do wszystkich wskazanych powyżej podmiotów.

W wydanej interpretacji Minister Finansów odniósł się także do tego jak należy rozumieć „korzyść podatnika”. Słusznie zwrócono uwagę, iż to co jest korzystne dla jednej osoby, wcale nie musi być korzystne dla innego podmiotu, dlatego przez ową „korzyść podatnika” należy rozumieć optymalne dla niego rozwiązanie prawne spośród tych, które zarysowały się w trakcie wykładni przepisu. Najistotniejsze jednak jest, że to, które rozwiązanie jest korzystniejsze dla podatnika, wskazuje sam podatnik, np. poprzez dokonanie rozliczenia w treści deklaracji podatkowej lub prezentując swoje stanowisko w tym zakresie w trakcie postępowania podatkowego.

W związku z dodaniem do Ordynacji podatkowej przepisu art. 2a, Minister Finansów zwrócił również uwagę, iż warunkiem koniecznym poprawności decyzji organu wydanej w związku z wprowadzonym uregulowaniem, jest przeanalizowanie w jej uzasadnieniu argumentacji podatnika. Jeśli więc podatnik w toku postępowania wskaże, że względem niego zachodzą przesłanki zawarte w art. 2a Ordynacji podatkowej, to organ w decyzji musi wskazać dlaczego nie uznał argumentacji podatnika, nie wystarczające bowiem będzie wskazanie jedynie podstaw prawnych i argumentacji, które doprowadziły do wydania decyzji o takiej treści.

Wprowadzenie do przepisów Ordynacji podatkowej uregulowania rozstrzygania wątpliwości na korzyść podatnika należy ocenić pozytywnie, jednakże odrębną kwestią pozostaje prawidłowe stosowanie wprowadzonego uregulowania przez organy podatkowe. Interpretacja wydana przez Ministra Finansów z całą pewnością rozwiała wiele wątpliwości i to zdecydowanie na korzyść podatnika, jednakże czy wprowadzone rozwiązanie jest faktycznie poprawnie stosowane zweryfikuje praktyka.

Na czym polega rozstrzyganie wątpliwości na korzyść podatnika.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *