Praktycznie każda osoba prowadząca działalność gospodarczą wie, że kwota podatku naliczonego, a więc tego, który został „zapłacony” w zakupionych towarach, podlega rozliczeniu z podatkiem należnym, a więc z tym podatkiem, który należy odprowadzić do budżetu państwa.

W takiej więc sytuacji, gdy kwota podatku naliczonego jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Wedle wyboru podatnika kwota ta może więc przejść na następne okresy rozliczeniowe jako nadpłata podatku VAT, bądź podatnik może zwrócić się do urzędu o zwrot tej kwoty. Zdarza się jednak, że urząd nie zwróci podatku w terminie przewidzianym ustawą, wówczas jednakże podatnik nie zostaje bez ochrony, musi jednak wiedzieć jak ze swych praw umieć skorzystać.

Zgodnie z regulacjami ustawy o podatku od towarów i usług, zwrot różnicy podatku następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika. Jeżeli jednak zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanej w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej lub postępowania podatkowego.

Oczywistym jest, że w większości przypadków czynności sprawdzające zasadność zwrotu podatku nie zostaną przeprowadzone przez organ tak szybko, by we wskazanym 60- cio dniowym terminie się zamknąć, koniecznym więc będzie przedłużenie owego terminu, problem polega jednakże na tym, że ustawa wprost nie wskazuje jaki to miałby być termin, organy więc tego terminu również jednoznacznie nie wskazują.

Odpowiedzi na pytanie o ile przedłużony może zostać termin do zwrotu podatku w przypadku podjęcia przez organ czynności weryfikujących zasadność jego zwrotu, można próbować szukać w ustawie ordynacja podatkowa, tutaj jednakże również ustawodawca posłużył się nieprecyzyjnym sformułowaniem, gdyż tak samo jak w ustawie o VAT, wskazano jedynie, że jeżeli przeprowadzenie czynności sprawdzających zasadność zwrotu podatku wymaga przedłużenia terminu zwrotu podatku wynikającego z odrębnych przepisów, organ podatkowy może postanowić o przedłużeniu tego terminu do czasu zakończenia czynności sprawdzających.

W tym miejscu wprost jednakże wskazano, że na postanowienie to służy podatnikowi zażalenie, a następnie może zostać złożona skarga do sądu administracyjnego, w praktyce na tym tle powstawały jednak liczne wątpliwości, które ostatecznie wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 24 października 2016 r., sygn. akt: I FPS 2/16.

W powołanej uchwale Sąd przede wszystkim jasno wskazał, że nieprawidłowym jest przedłużanie terminu zwrotu podatku „do zakończenia procedury weryfikacyjnej”, gdyż tak sformułowane rozstrzygnięcie w praktyce organów jest postrzegane jako stale aktualne. Wystarczyło tylko np. przedłużyć czas trwania kontroli podatkowej i tym samym zmieniał się skutek uprzednio już wydanego rozstrzygnięcia o przedłużeniu terminu zwrotu różnicy podatku.

Z takim podejście nie zgodził się oczywiście Naczelny Sąd Administracyjny w powołanej uchwale i uznał, że jedynie prawidłowym rozwiązaniem jest określenie konkretnej daty. Pogląd zakładający możliwość poprzestania na wydaniu jednego, zawsze aktualnego (i „samouaktualniającego się”) postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu, jak i wydawania kolejnych postanowień bez wskazania konkretnej daty, do której następuje przedłużenie został zatem oceniony krytycznie. Sąd ponadto wprost stwierdził, że tylko przedłużenia według dat dają możliwość zachowania i respektowania reguły, że przedłużyć można tylko taki termin, który jeszcze nie upłynął.

Logiczny bowiem i słusznie podnoszony w orzecznictwie jest wymóg dopuszczalności przedłużenia terminu tylko zanim zdąży on upłynąć, przy takim ujęciu często stawałby się niemożliwy do osiągnięcia. Pewność stosowania prawa wymaga zatem formułowania rozstrzygnięcia o przedłużeniu w sposób konkretny, niewymagający doszukiwania się tego, jaką datę przesunięcia zwrotu organ miał na uwadze w przyjętych przez siebie okolicznościach.

Biorąc pod uwagę, że zwrot powinien nastąpić w konkretnym terminie ustawowo przewidzianym (określonym dniami), to jego odsuwanie w czasie (przedłużenie) też musi być konkretne, czyli wprost wskazywać na jaki dzień organ wydłuża termin zwrotu w stosunku do terminu ustawowego (lub tego, który już był postanowieniem wcześniej wydłużony).

W powołanej uchwale Sąd ponadto stwierdził, że jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, rozstrzygnięcie o przedłużeniu terminu zwrotu różnicy podatku, w przypadku, gdy weryfikacja rozliczenia podatnika dokonywana jest w ramach kontroli podatkowej (lub postępowania podatkowego, lub postępowania kontrolnego) następuje w formie zaskarżalnego zażaleniem postanowienia naczelnika urzędu skarbowego, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

Jeżeli natomiast po przeprowadzonej kontroli organ uzna, iż zwrotu podatku jest zasadny, urząd skarbowy wypłaca należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty.

Skarga na przedłużenie zwrotu VAT.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *